Gezeten op een groot blad, vroeg in de ochtend, een dauw druppel vallend richting de grond, vleugels plat en hoofd omhoog. Kleine pootjes plakken tegen de vochtige ondergrond, alles rond hem is groen. Zo zat de vlinder daar.

Een grote naaldboom, ik gok een spar, maar weet het eigenlijk niet, staat op de achtergrond, de naalden allemaal in dauw bedekt. Vol verwondering kijk ik naar dit alles, dit schauwspel van de natuur. En hoe in dit alles, de boom gewoon bestond.

De bomen kreunen en kraken onder het gewicht van de wind, een druppel dauw valt van de naald en land op haar stekels. Alles rond haar is bruin, de bladeren en de aarde, zelfs zijzelf. Zo zat de egel daar.

Ik schrik op door het geluid dat boven mij door de lucht golft, een zwarte  vlek schiet tussen de bomen vandaan. Alles is wit en blauw voor hem, met zijn sterke vleugels en holle botten schiet hij weg, de lucht in en door. En hoe in dit alles, de vogel niet eens dacht.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s